Meridianen Terug
De meridianen kun je je voorstellen als rivieren in ons lichaam.
In plaats van water ‘stroomt’ er Ki (energie) door deze kanalen.
Samen met onze basisenergie (die we bij onze geboorte hebben meegekregen), de energie uit de kosmos (ademhaling) en de energie uit ons voedsel worden stroompjes, beken en rivieren gevormd.
De meridianen lopen in vaste banen door ons lichaam en zorgen ervoor dat alle lichaamsdelen van energie worden voorzien.
De hoofdstromen staan met elkaar in verbinding.
Net als bij de bloedsomloop vertakken de meridianen zich in kleinere energiestromen naar alle delen van het lichaam en voeden uiteindelijk alle cellen.
Het lichaam heeft 12 hoofdmeridianen, 6 Yin en 6 Yang meridianen. Deze lopen zowel langs de linkerkant als de rechterkant van het lichaam. Deze hoofdmeridianen werken nauw samen in koppels van één Yin en één Yang meridiaan. Ze hebben inwendige vertakkingen, die verbindingen maken met andere meridianen en de organen.
In het Westen hebben de meridianen een naam die ontleend is aan het orgaan waar de meridiaan een sterke verbinding mee heeft (levermeridiaan, maagmeridiaan enz.)
Verstoringen van zo’n meridiaan hoeven niets te zeggen over de conditie van het orgaan waar het zijn naam aan ontleend.
De energie wordt doorgegeven van de ene meridiaan aan de volgende: er is een cyclus van 24 uur. Om de 2 uur is één meridiaan meer actief. Is de betreffende meridiaan verstoord, dan leidt dit dikwijls tot klachten op dat tijdstip van de dag.
Een blokkade kan echter ook zorgen voor een leegte in de volgende meridiaan en een volte in het voorliggende circuit. Er ontstaat een onbalans die zich op meerdere plaatsen zal laten zien in de vorm van klachten.
Daarnaast zijn er twee centrale meridianen, de Gouverneur en het Conceptievat.
De Gouverneur is het reservoir van alle Yang-meridianen en kan worden gebruikt om de Yang-krachten te versterken.
Het Conceptievat is het reservoir van alle Yin-meridianen en wordt gebruikt om de Yin-krachten te versterken.
In de meest ideale situatie stroomt Ki vrij door de meridianen, maar soms gebeurt er iets dat deze stroom verzwakt en daardoor een tekort geeft of juist deze stroom versterkt, waardoor er een opeenhoping van Ki komt. Deze disbalans kan zich als ziekte (klachten) in het lichaam uiten.